Z czego budować dom jednorodzinny?

Decyzja z czego wymurować ściany domu jest jedną z najważniejszych jakie trzeba podjąć w czasie jego budowy a przy tym nie należy do najprostszych. To bardzo ważna kwestia, od której zależą kolejne parametry przyszłego domu. Najistotniejsze jest to, aby ściany zewnętrzne były ciche, ciepłe, wytrzymałe i przyjazne dla otoczenia. Powinny chronić nasz dom oraz jego wnętrza przed szkodliwymi działaniami czynników środowiska i przed hałasem. Zatem z czego budować dom?

Ściany zewnętrzne budynku mieszkalnego stawia się po wylaniu fundamentu. Czynność tę zaczyna się od tzw. wyprowadzenia narożników (dzięki czemu łatwiej uzyskać równy poziom warstw ściennych, zachować odpowiedni kąt oraz postawić ściany pionowo). W budownictwie mieszkaniowym wyróżnia się trzy rodzaje ścian: z zastosowaniem technologii jedno- dwu i trójwartstwowej.

Koszt materiałów na ściany nośne (mimo, że zajmują największą powierzchnię) wcale nie są najwyższe (w ogólnych kosztach budowy domu) jakby się wydawało. Najwięcej wydatków czeka nas przy wykończeniu domu, instalacjach oraz stolarce.  Niewielkie są też różnice w cenach bloczków czy pustaków. Dobrze jest mieć o tym świadomość tak, aby podejmując decyzję z czego wymurować ściany zewnętrzne kierować się nie tyle pod kątem raczej korzyści, jakie przyniesie zastosowanie konkretnego rozwiązania a nie poniesionych kosztów. Przy planowaniu kosztów z tym związanych trzeba pamiętać o ociepleniu i wykończeniu ścian.

Materiały do budowy ścian zewnętrznych

 


Najlepsze pod kątem termicznym są materiały z betonu komórkowego, ceramiki poryzowanej oraz keramzytobetonu z „wkładką” ze styropianu. Można z nich budować ściany niewymagające docieplenia (jednowarstwowe). Kiedy mury zbudowane z nich nagrzeją się, będą długo trzymać ciepło. Lepiej też izolują od hałasu.


Pozytywny mikroklimat wewnątrz domu zapewnią ściany z materiałów akumulujących parę wodną. Pod tym względem polecane są wyroby silikatowe (szybko wchłaniają nadmiar wilgoci i oddają ją, kiedy powietrze jest suche).

Aby ściany były paroprzepuszczalne do ocieplenia najlepiej użyć wełny mineralnej i zrezygnować ze styropianu, zwłaszcza gdy ściany będą budowane z betonu komórkowego, a więc mogą zawierać na początku sporo wilgoci technologicznej – wówczas wełna umożliwi ich wysychanie.

 

Technologie

Obok wyboru materiałów z których będą ściany, istotna jest technologia jaką chcemy zastosować  do ich zbudowania. Mogą to być  ściany nieocieplone (jednowarstwowe) albo z ociepleniem (dwu- lub trójwarstwowe).

ŚCIANY JEDNOWARSTWOWE

Konstrukcja polegająca na naniesieniu jednej izolacyjnej warstwy nośnej. Ściana jednowarstwowa składa się z muru i odnawialnej powłoki tynku. To najszybsza i najbardziej ekonomiczna technologia budowy ścian zewnętrznych. Przy jej zastosowaniu używa się bardzo wytrzymałych materiałów o wysokich parametrach cieplnych (np bloczków z betonu komórkowego,pustaków z ceramiki poryzowanej,bloczków keramzytobetonowych z wkładkami styropianowymi ).
Wady: właściwości użytkowe ścian jednowarstwowych są przeciętne, zaś materiał dość kruchy i mało odporny na uszkodzenia mechaniczne. Ściany takie wymagają szerszych fundamentów, a stawianie ich – dużej precyzji i ostrożności.
Zalety: szybki czas budowy (odchodzi czas na docieplanie, wystarczy je tylko otynkować), niewielki nakład pracy, ściany jednowarstwowe stanowią zarówno konstrukcją, jak i ochronę budynku.
Ściany jednowarstwowe muruje się na specjalne zaprawy, które nie powodują powstawania mostków cieplnych w miejscu spoin: bloczki z betonu komórkowego łączy się na cienką warstwę zaprawy klejowej. Do murowania ścian z ciepłej ceramiki i keramzytobetonu stosuje się zaprawę ciepłochronną a do łączenia bardzo równych (szlifowanych) pustaków z ceramiki poryzowanej – gotową zaprawę.
Większość materiałów ściennych ma po bokach specjalne wyprofilowane zamki, dzięki czemu spoin pionowych nie trzeba już wypełniać zaprawą.

ŚCIANY DWUWARSTWOWE

To najpopularniejsza obecnie konstrukcja – mur i ocieplenie. Ściany składają się z dwóch warstw: nośnej muru oraz warstwy izolacji termicznej (wykonywanej z wełny mineralnej lub styropianu), którą się tynkuje bądź oblicówką. To najczęściej stosowany rodzaj ścian zewnętrznych.
Wady: technologia ta wymaga ocieplenia ścian za pomocą płyty styropianu / wełny, budowa takiej ściany podzielona jest wiec na dwa etapy: murowanie warstwy nośnej i ocieplanie  co wydłuża czas budowy gdyż wymagana jest kilkumiesięczna przerwa w pracy przed mocowaniem izolacji. Stawianie ścian dwuwarstwowych jest droższe niż w przypadku ścian jednowarstwowych i większych nakładów pracy, wykańcza sie je tynkiem cienkowarstwowym (system BSO, ostatnio znany pod nazwą ETICS) lub okładziną elewacyjną mocowaną do rusztu przytwierdzonego do muru.
Zalety: prosta technologia, która umożliwia osiągnięcie wymaganych parametrów cieplnych i wytrzymałościowych, zaś fundamenty mogą być węższe niż w przypadku ściany jednowarstwowej, uszkodzenia mechaniczne można przykryć zaprawą, ściany te dobrze izolują termicznie i akustycznie. Związane są z niższymi kosztami materiałów – warstwę nośną można bowiem postawić z każdego rodzaju materiału (np. bloczki z betonu komórkowego, pustaki z ceramiki poryzowanej i tradycyjnej, silikaty, bloczki keramzytobetonowe).
Grubość ocieplenia powinna być uwzględniona w projekcie. Stosując ściany dwuwarstwowe można poprawić ciepłochronności ścian stosując grubszą warstwe styropianu lub wełny mineralnej. Dobrze, żeby było to co najmniej 20 cm.

ŚCIANY TRÓJWARSTWOWE

Składają się z 3 warstw: nośnej (odpowiadającej za wytrzymałość), dociepleniowej (odpowiadającej za parametry cieplne) i osłonowej (odpowiadającej za odporność na działanie szkodliwych czynników środowiska).
Przy czym ściana elewacyjna nie jest samodzielną konstrukcją, jest zbyt cienka i wiotka. Dlatego musi zostać połączona z nośną kotwami ze stali nierdzewnej.
Ścianę elewacyjną można budować równolegle ze ścianą nośną i ociepleniem (jednoetapowo), bądź na końcu prac – po wymurowaniu całych ścian nośnych, ociepleniu domu i przykryciu go dachem (dwuetapowo).
Wady: to najbardziej praco- i czasochłonna technologia stosowana przy budowaniu domu, wymagająca doświadczenia oraz wiedzy, tego rodzaju ściany są grube i ciężkie, dlatego też nie zawsze można uniknąć mostków termicznych, budowa takich ścian związana jest także z wyższymi kosztami.
Zalety: ściany trójwarstwowe zapewniają trwałość, ognioodporność, dobrą izolacyjność termiczną i akustyczną, zdolność do akumulacji ciepła oraz zapewniają korzystny mikroklimat.
Między wełną (służącą do ocieplania) a ścianką z klinkieru należy zostawia się szczelinę wentylacyjną, która umożliwia osuszanie wełny, gdyby doszło do lokalnego zawilgocenia. Aby powietrze mogło swobodnie krążyć pod ścianą elewacyjną, muszą w niej zostać zrobione otwory: wlotowe wylotowe.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *